در کتاب لئالی الاخبار آمده است:زاهدی بود که میان او و جن مومنی دوستی و

 

الفت وجود داشته آن زاهد گوید:

 

روزی در مسجد نشسته بودم که ناگاه آن جنّی رفیقم بر من ظاهر شده گفت:

 

چگونه می بینی دل این مردمی را که در مسجدند؟

 

گفتم: می بینم که بعضی از اینها خوابند و بعضی بیدار.

 

گفت: بر سرشان چه می بینی؟

 

گفتم: چیزی نمیبینم پس به دست خود چشم های مرا مالید و مسح کرد و سپس

 

گفت: ملاحظه نما، و چون نگاه کردم دیدم که بر سر هر یک از آنها کلاغی نشسته

 

است ولی بعضی از آن کلاغها با دو بال خود چشم آن کسی را که بر سرش نشسته-

 

اند پوشانده است!

 

وبعضی دیگر گاه با دو بال خود چشم آن کس را که بر سرش نشسته اند پوشانده و

 

گاه بالهای خود را بر میدارد!

 

از او سوال کردم که این کلاغها چیست؟

 

آن رفیق جنی گفت: این کلاغها شیطان هایی هستند که بر آنها موکلند، پس بر سر

 

آنها نشسته اند به هر قدر که از خداوند متعال غافل شوند با بالهای خود چشم

 

ایشان را میگیرند.

 

وَ مَن یَعشُ عَن ذِکرِ الرَّحمنِ نُقَیِّض لَهُ شَیطانا فَهُوَ لَهُ قَرین 

 

و هر کس از یاد خدا رخ بتابد، شیطانی را برانگیزیم تا با یارو همنشین دایم وی باشد.

 

 

 

 

فقط یک بار به دنیا می آیی،

فقط یک بار خداوند زندگی را به تو هدیه میکند،

اما ؛  در سرای دیگر همواره خواهی بود؛

اگر این فرصتِ یک باره را از دست دهی،

               چه خواهی کرد؟

گر چه یک بار به دنیا می آیی

اما یادت باشد که هر صبح تولدی دوباره است؛

              تولدی از خود و به دست خود.

امام علی (ع) فرموده اند: هر کس که دو روزش مساوی باشد، باخته است.

 

 

             تعدادی از گناهان کبیره در یک حدیث

حضرت امام صادق (ع) فرمودند:« بزرگترین گناهان کبیره، شرک به خداوند است که خداوند عزوجل میفرماید:« هر کس به خدا شرک آورد، خدای متعال بهشت را بر او حرام میکند».

پس از آن نا امیدی از رحمت خداوند است، زیرا خداوند عزوجل میفرماید:« بدرستی که جز گروه کافرین،هیچ کس از رحمت خداوند نا امید نمیشود».

سپس، از مکر خدا در امان بودن است زیرا خداوند عزوجل میفرماید:« جز گروه زیانکاران، هیچ کس خود را از مکر خدا در امان نمیداند».

و از آن جمله است آزردن پدر و مادر،زیرا خداوند ایذاء کننده ی والدین را جبار و شقی معرفی نموده است.

 و قتل نفس که خداوند آن را جز در موارد حق، حرام گردیده است. زیرا خداوند عزوجل میفرماید:« پس جزای او جهنم است که در آن جاودان خواهد بود».

و تهمت زدن، به زنان پاک است که خداوند میفرماید:«در دنیا و آخرت،ملعون و محروم از رحمت حق شدند و برای آنان عذابی بزرگ خواهد بود».

دیگری،خوردن مال یتیم است.زیرا خداوند عزوجل میفرماید:« (آنان که مال یتیم میخورند) در حقیقت در شکم خویش آتش جهنم را فرو می برند و بزودی به دوزخ در آیند».

و فرار از میدان جنگ است. زیرا خداوند عزوجل میفرماید:« هر که ( در روز جنگ) به دشمن پشت نمایدو فرار نماید،خشم خداوند را خریده است و جایگاه او جهنم میباشد، که جهنم بد جایگاهی است. مگر اینکه پشت کردن او به دشمن به جهت تغییر محل جنگ و یا جایگیر شدن در گروه دیگری از جنگجویان باشد».

منبع:(اینگونه وارد بهشت شوید)«خواسته ها و نا خواسته های الهی»

 

قالَ الحُجَّةِ بنِ الحَسَنِ - عَلَیهِ السَّلامُ:

 

هیچ چیز مثل نماز بینی شیطان را به خاک نمی مالد و او را خوار نمیکند،پس نماز بخوان و بینی شیطان را به خاک بمال.

« بحارالانوار،ج۵۳ ،ص۱۸۲ »

ملعون است،ملعون است،کسی که نماز صبح را تاخیر بیندازد،تا زمانی که ستارگان محو شوند.

« بحارالانوار،ج۵۲ ،ص۱۶ »

ملعون است،ملعون است،آن کسی که نماز مغربش را تاخیر بیندازد تا زمانی که آسمان پدیدار شود.

« بحار الانوار، ج۵۲ ،ص۱۵ » 

                                  

نام:حسین

 

القاب معروف: سیّد الشهدا، ثار الله

 

کنیه: ابو عبدالله

 

نام پدر و مادر:علی(ع)،فاطمه(س)

 

وقت و محل تولد:سوم شعبان سال چهارم هجرت در مدینه

 

دوران امامت:یازده سال (از سال 50 تا 61 ه.ق)

 

خلفای غاصب در آن زمان:معاویه و یزید

 

وقت و محل شهادت:در روز عاشورا سال 61 هجری در کربلا در سن 57 سالگی به شهادت رسید.

 

مرقد شریفش:در شهر کربلا کشور عراق

 

دوران زندگی آن حضرت را میتوان به چهار بخش تقسیم کرد:

1-دوران ملازمت با پیامبر (ص) (حدود شش سال)

2-دوران ملازمت با پدر و برادرش امام حسن(ع) (حدود 40 سال)

3-دوران امامت (یازده سال)

4-نهضت جاودانی و عظیم امام حسین(ع) که مهمترین حادثه تاریخ است.

امام حسین (ع) فرموده اند:

هر کس که آیه ای از قران را ایستاده در نماز خود بخواند،به هر حرفی یکصد

حسنه برای او نوشته میشود.

 

ولادت امام حسین (ع)

و

ولادت حضرت ابوالفضل (ع)

و

روز پاسدار

بر همگان مبارک(بویژه دوستان وبلاگ نویس)

                                            

ظاهرا منظور از طمع عبارت است از:میل به گرفتن حقّ ، مال یا مقامی که

در اختیار دیگری است، از راه حق یا باطل، خواه در این راه اقدامی عملی

هم انجام شود و خواه انجام نشود.بنابراین طمع، مراتب مختلفی دارد.

 

 در روایات میخوانیم:

اگر می خواهی چشمانت روشن بشود و به خیر دنیا و آخرت برسی،طمع

خود را از آنچه در دست مردم است،قطع کن!

پیامبر(ص) وصیت فرمود:از آنچه در دست مردم است، قطع امید کن!که این

وصیت بینیازی است.و از طمع بر حذرباش!که آن،فقر است.

فقیرترین مردم،شخص طمعکار است.

کسی که طمع را شعار خویش گرداند خود را حقیر کرده نمایاند.

آنچه ایمان را از انسان میگیرد طمع است.

طمع بندگی دائمی است.

طمعکار در بند خواری گرفتار است.

کسی که میخواهد بی نیاز ترین مردم باشد،اطمینانش به آنچه در دست

خداست، بیشتر باشد، از اطمینانش به آنچه در دست دیگران است.                    

 

 

                                      

هر چیزی که قیمتی تر باشد و نفیس تر هم خطر ربودن آن بیشتر است و

هم ضرورت حفاظت و مراقبت از آن بیشتر و همانگونه که اگر در شیشه

عطر را نبندند عطرش می-  پرد،همانگونه که در مقابل پنجره توری نزنند

حشرات مزاحم و موذی وارد میشوند،و همانگونه که اگر در خانه را نبندند

و برای باغ و   مزرعه حصار و دیواری نکشند عابران وبیماردلان و رهزنان را 

وسوسه میکند  و به جرم و خطا می کشد و خانه و باغ از دستبرد اهل

طمع مصون نمی ماند،مراعات حفظ حجاب و عفاف و چادر و پوشش نیز

برای بانوان مسلمان نقش حفاظتی دارد.

 حجاب و عفاف به همین دلیل است که برای بانوان ضروری است،چرا                     

که گوهری ارزنده و نفیس است و کرامت و حرمت زن به آن وابسته است.                 

بعضی از نگاه ها ویروس گناه منتشر میکند،

بعضی از چهره ها حشره ی مزاحمت جمع میکند.

حجاب به تعبیر شهید مطهری،محدودیت نیست،بلکه مصونیت است.

حجاب قلعه ای است برای پاسداری از «گوهر عفاف».

دزدان از دیوار کوتاه بد حجابی و بی حجابی، راحت تر به حریم  کرامت

زنان و دختران دستبرد میزنند و زنان با حجاب،از اینگونه تعرض ها و

وسوسه های شیطانی مصون ترند. 

گل عفاف در بوستان حجاب می روید.

خوشا آنانکه نگهبان مزرعه ی نجابت و حیا و عفافند و با پوشش صحیح

و کامل،محیط را هم برای خودشان ایمن می سازند،هم وسیله ی به 

گناه افتادن دیگران نمی شوند.

خواهرم از زینب و زهرا عفاف آموز

                                           چشم دل بر چشمه جاوید کوثر دوز

با حجابت پاسدار گوهر جان باش

                                           حرمت خون شهیدان را نگهبان باش

زمزم عفت ز دامان تو جوشان باد

                                          عهد و میثاق شهیدان را مبر از یاد