نگاهی نو

 

سوره نحل آیه 115 : و مگوئید آنچه را که وصف میکند آنرا زبانهای شما به دروغ در

احکام خدا که این حلال است و این حرام چنین می گویید و توصیف می کنید بر خلاف

واقع تا افتراء بزنید بر خدا دروغ را آن کسانیکه افتراء می زنند به خدا دروغ را رستگار

نمیشوند.

سوره نحل آیه 116 : برخورداری کمی است در دنیا دروغ گویان را و برای ایشان

عذابی دردناک است در آخرت.

سوره زمر آیه 2 : آگاه باشید مردم که برای خداست دین خالص نه دین مخلوط با غیر

خدا آنکسانیکه گرفتند سوای خدا دوستانی برای پرستش گویند نمی پرستم اینها را

مگر برای آنکه نزدیک گردانند این بتها ما را به خدا نزدیکی کامل البته خدا حکم میکند

میانه ایشان در آنچه اختلاف میکنند در دین خود ، خدا راه نمی نماید کسی را که او

دروغگو و ناسپاس است.

 و از چند آیه قرآن استفاده میشود که دروغگو مستحق لعنت و سزاوار خشم پروردگار

عالم است (از جمله سوره نور آیه 7 )

 

 

 

نوشته شده توسط نگاه منتظر در دوشنبه یازدهم آبان 1388 ساعت 12:2 موضوع مطالب مذهبی | لینک ثابت

خواص سیر***

سیر دارای ویتامین های (b   و c) میباشد برای مداوای سل سینه و اسهال و فشار خون مفید است. سیر دارای اسانس گوگردی فرار از گوگرد سیلیس و ید میباشد و دستگاه بدن را در مقابل

بسیاری از بیماریها حفظ کرده و تندرستی کامل جسم را تامین و تا سن کهولت نگهداری میکند چون یکی از داروهای ضد عفونی درجه اول است ما را مقابل امراض مسری مخصوصاً گریپ محفوظ نگه میدارد و برای مجاری ریه ضد عفونی قوی است و مصرف آن به سرعت خلط سینه را کم میکند و در تحریک اشتها مفید است و عمل هضم را آسان ساخته و ترشحات «عصیر معدی» را به کار می اندازد و در معالجه رماتیسم التهاب معدی مفاصل سیاتیک،فساد خون، انواع ورم ساق پاها ،واریس،آستم و بر نشیت مخصوصاً. دکتر (شیر و نان) سوپ را مثل داروی مخصوص خیلی قوی در معالجه آستم و انواع بر نشیت موثر میدانند سیر کرم کش قوی است و کرم روده را از بین میبرد.سوپ سیر برای سلسله اعصاب و شرائین مقوی است از سرکه سیر و جوشانده سیر برای انواع زخمها ضماد تهیه میکنند. خوردن سیر برای اشخاصیکه مبتلا به امراض جلدی هستند جهة کودکان شیرخوار خوب نیست و مصرف آن درباره این اشخاص منع گردیده. در مورد بچه ها شیر را فاسد میکند و آنها را به نفخ شکم و دل درد میکند. برای رفع بوی سیر از قرصهای کوچک کلروفیل استفاده نمایند و بایستی بلعیده شود یا اینکه چند دانه نقل بادیان یا یک سیب درختی و چند برگ جعفری و به طور کلی سبزیهای سبز رنگ که دارای کلروفیل طبیعی میباشد یا لبو پخته و یا تنوری یا در خاکستر؛ رفع بوی سیر را از دهان میکند.

رسول اکرم (ص)*:«سیر شفای هفتاد بیماری است» سیر*در تقویت بنیه و جلو گیری از تصلب شرایین و پائین کشیدن فشار خون دوائی کامل و کافیست.سیر*جریان خون را در رگها تنظیم میکند و خون را صاف میکند.سیر*از پیریهای زود رس که نتیجه فساد خون است و رماتیسم و بواسیر،این گیاه سودمند اثری شفا بخش دارد.سیر*این بیماریها را علاج میکند یا دست کم تخفیف میدهد:« سل ریوی،آنفلونزا،نفس تنگی،زخم معده، عفونت روده ها دیفتری، کدورت رنگ پوست،التهابات معدی».امام صادق(ع):*در سیزده قرن پیش در مورد خواص سیر دستور های طبی فرموده که با عقیده دانشمندان فن پزشکی در این عصر تطبیق میشود.و نیز امام فرموده «بوسیله سیر دردهای خود را درمان کنید».   

                                                     

 

نوشته شده توسط نگاه منتظر در دوشنبه نوزدهم اسفند 1387 ساعت 0:24 موضوع مطالب مذهبی | لینک ثابت

مردی خدمت رسول اکرم (ص) رسید . عرض کرد : یا رسول الله

 

بر من عملی بیاموز که خدا مرا دوست داشته باشد و مردم نیز مرا دوست داشته باشند

 و مال من زیاد گردد و بدن من سالم گردد و عمر بر من طولانی شود و با شما در قیامت محشور گردم .

پیامبر (ص) در جواب فرمودند : این شش خصلت است و احتیاج به شش خصلت نیز دارد :

1-هر گاه بخواهی خداوند تو را دوست بدارد ، از غیر او پروا کن و تقوا پیشه کن .

۲- هر گاه بخواهی مردم تو را دوست بدارند ، به آنان نیکی کن

 و چشم طمع به دارایی انان نداشته باش .                                  

3- هر گاه بخواهی خداوند ثروتت را افزون کند ، مالت را پاک گردان (واجبات مالی خود را ادا کن )

4- هر گاه بخواهی خداوند بدنت را سالم بگرداند ، بسیار صدقه بده .

5- هر گاه خداوند عمرت را طولانی کند ، صله رحم کن .

6- هر گاه بخواهی خداوند تو را با من محشور کند ، سجده هایت را

طولانی کن .

                           

                                              

 

نوشته شده توسط نگاه منتظر در یکشنبه بیستم بهمن 1387 ساعت 17:7 موضوع مطالب مذهبی | لینک ثابت

« عاصم بن حمید » یه امام صادق ( ع ) عرض کرد:

فدای تو گردم،می خواهم ار تو چیزی سوال نمایم و شرم میکنم از آن، آیا در بهشت غناء هست؟

 حضرت فرمود: در بهشت درختی هست که حقتعالی امر میفرماید بادها را بر آن درخت میورزند،

و آن را به حرکت در می آورند، و از آن نغمه ای چند صادر می شود که خلایق هرگز به خوبی آن را

نشنیده اند.

پس فرمود:آن جزای کسی است که در دنیا به خاطر ترس از خدا، شنیدن « غنا » را ترک کرده باشد.

 

                                             

 

نوشته شده توسط نگاه منتظر در جمعه بیست و هفتم دی 1387 ساعت 15:22 موضوع مطالب مذهبی | لینک ثابت

گفتم: در گروه خود چه کاره ای؟

گفت: دروازه بان دلم!

گفتم: این هم شد کار؟ برو تو خط حمله.

گفت: فکرم از دروازه بان مطمئن نیست.

دلم یک دوازه بان است.اگر کنترل نکنم،

می بینی پی در پی گل میخورم.

 گفتم: مثلا چه گلی؟

گفت: گل گناه،گل هوس،گل غرور،گل دوستیهای حساب نشده،

گل غفلت از آینده و آخرت!

گفتم: چطور است جمع شویم و با «تیم ابلیس» مسابقه دهیم؟

گفت: به شرط این که خودم دوازه بان باشم،چون میدانم که از چه 

زاویه ای «توپ گناه» را به طرف دوازه ی دلها شوت می کنند.

گفتم: قبول. ولی از کجا این تجربه را کسب کرده ای؟

گفت: زاویه ی حمله ی ابلیس«غفلت» است و غرور وقتی چراغ

«یاد» خاموش میشود، غرور به دشمن«گرا» می دهد،آن گاه گل

گناه دروازه دل را می گشاید.شیطان،حریف قدری است.

گفتم: پس تو «خط دفاع» رو بیشتر دوست داری!

گفت: آدم اگر نتواند دفاع خوبی داشته باشد،مهاجم خوبی هم نمی شود.

گفتم: دیگر کدام زاویه را باید مراقب بود؟

گفت:

خواهی ز تیم ابلیس شکست

باید دفاع از دل و دیده نشست

چون شوت شود بسوی دل توپ گناه

دوازه ی دل به روی آن باید بست

گفتم: دوازه بانی هم عجب لذتی دارد!

گفت: به شرط آن که گل نخوری و حمله ی شیطان را دفع کنی.

«جهاد با نفس» به همین جهت بالاترین مبارزه هاست.

 

                               

 

نوشته شده توسط نگاه منتظر در دوشنبه بیست و پنجم آذر 1387 ساعت 13:47 موضوع مطالب مذهبی | لینک ثابت

با عرض سلام و خسته نباشید خدمت تمام دوستان وبلاگ نویس.

بعد از یک سال، دوری از همه ی شما، من دوباره برگشتم.

 امیدوارم برگشتنم این بار همیشگی باشه.

از همه شما بخاطر محبتی که داشتید متشکر و امیددارم همیشه موفق و موید باشید.

در این مدت برام کامنت های بسیاری گذاشته بودید که امروز همه ی آنها را خواندم،

و خوشحالم که به یادم بودید.

 این یک سال برام خیلی سخت گذشت دلم برای وبلاگم خیلی تنگ شده بود

 ولی امروز با دیدن کامنت های شما سختی های یک سال از یادم رفت.

و باز هم تشکر از دوستان خوبم 

 

 

نوشته شده توسط نگاه منتظر در چهارشنبه بیست و نهم آبان 1387 ساعت 22:7 موضوع مطالب مذهبی | لینک ثابت

 

در کتاب لئالی الاخبار آمده است:زاهدی بود که میان او و جن مومنی دوستی و

 

الفت وجود داشته آن زاهد گوید:

 

روزی در مسجد نشسته بودم که ناگاه آن جنّی رفیقم بر من ظاهر شده گفت:

 

چگونه می بینی دل این مردمی را که در مسجدند؟

 

گفتم: می بینم که بعضی از اینها خوابند و بعضی بیدار.

 

گفت: بر سرشان چه می بینی؟

 

گفتم: چیزی نمیبینم پس به دست خود چشم های مرا مالید و مسح کرد و سپس

 

گفت: ملاحظه نما، و چون نگاه کردم دیدم که بر سر هر یک از آنها کلاغی نشسته

 

است ولی بعضی از آن کلاغها با دو بال خود چشم آن کسی را که بر سرش نشسته-

 

اند پوشانده است!

 

وبعضی دیگر گاه با دو بال خود چشم آن کس را که بر سرش نشسته اند پوشانده و

 

گاه بالهای خود را بر میدارد!

 

از او سوال کردم که این کلاغها چیست؟

 

آن رفیق جنی گفت: این کلاغها شیطان هایی هستند که بر آنها موکلند، پس بر سر

 

آنها نشسته اند به هر قدر که از خداوند متعال غافل شوند با بالهای خود چشم

 

ایشان را میگیرند.

 

وَ مَن یَعشُ عَن ذِکرِ الرَّحمنِ نُقَیِّض لَهُ شَیطانا فَهُوَ لَهُ قَرین 

 

و هر کس از یاد خدا رخ بتابد، شیطانی را برانگیزیم تا با یارو همنشین دایم وی باشد.

 

 

                   

 

نوشته شده توسط نگاه منتظر در دوشنبه دوم مهر 1386 ساعت 11:5 موضوع مطالب مذهبی | لینک ثابت

 

فقط یک بار به دنیا می آیی،

فقط یک بار خداوند زندگی را به تو هدیه میکند،

اما ؛  در سرای دیگر همواره خواهی بود؛

اگر این فرصتِ یک باره را از دست دهی،

               چه خواهی کرد؟

گر چه یک بار به دنیا می آیی

اما یادت باشد که هر صبح تولدی دوباره است؛

              تولدی از خود و به دست خود.

امام علی (ع) فرموده اند: هر کس که دو روزش مساوی باشد، باخته است.

      

                    
                            

 

نوشته شده توسط نگاه منتظر در دوشنبه نوزدهم شهریور 1386 ساعت 14:8 موضوع مطالب مذهبی | لینک ثابت

شکر؛ یعنی تلافی کردن نعمتِ مُنعم، با نیت، گفتار یا عمل.

 

شکر با نیت؛ یعنی قصد تعظیم. بزرگداشت و ستایش صاحب نعمت. 

 شکر در گفتار؛ یعنی اظهار این مطالب با زبان، به گونه ای مناسب با مقام منعم و مقدار نعمت.

 

شکر عملی؛ یعنی اینکه اگر معلوم شد شخص منعم، نعمت را به منظور خاصی عطا کرده یا محلی را

 

برای مصرف آن تعیین کرده است، آن را در همان راه به کار بریم و در راه خلاف رضا و یا مخالفت و مبارزه

 

 با او مصرف نکنیم.

 

بنابراین، هرگاه کسی بگویید،«خدایا ! تو را شکر»، برای همین توفیق، باز هم باید شکر دیگری کند و هر

 

زمان که بگوید:« تو را سپاس!»، به پاس همین موفقیت، باز هم باید بگوید:«خدایا!تورا سپاس».

 

بنابراین شکر واقعی، منتهی به عجز از شکر میشود و بالاترین مرتبه شکر،اعتراف به عجز از شکر است.در

 

حدیث میخوانیم که خداوند به حضرت موسی(ع) وحی کرد:آنچنان که که شایسته من است، مرا شکر 

 

 کن؛ گفت:پروردگارا ! چگونه میشود ! در حالی که هیچ سپاسی نمی گزارم، مگر آنکه همان سپاس نیز

 

نعمتی است بر من از طرف تو؛ فرمود: اکنون که این مطلب را دانستی شکر مرا بجای آوردی.

 

 

 در روایات میخوانیم:

 

 

اجر کسی که میخورد و می آشامد و شکر میکند،مثل اجر کسی است که به خاطر خدا،روزه میدارد.

 

ممکن نیست خداوند، باب شکر را بر بنده ای بگشاید و باب افزودن نعمت را بر او  ببندد.

 

اجر کسی که از مصیبت در امان است و شکر میکند،مثل اجر کسی است که مبتلا شده و صبر میکند.

 

اجر کسی که به او نعمت عطا شده و سپاس می گزارد؛ مثل اجر کسی که محروم شده و قناعت میکند.

 

وقتی انسان دید که بلایی از او دفع شد،باید شکر کند.

 

عظیم ترین شکر نعمت، پرهیز از گناهان است.

 

نعمتی که شکر آن بجا آورده نشود، مانند گناهی است که بخشیده نشود.

 

سزاوار است هر گاه که نعمت تازه ای به تو رسید، خدا را سجده کنی.

 کسی که در برابر نیکی بندگان شکر نکند،خدا را شکر نکرده است.

 

کسی که هنگام رسیدن نعمت،شکر کند، چیزی به او ضرر نخواهد رسید.

 

عائشه پرسید: یا رسول الله، چرا خود را به زحمت می اندازی، در حالی که خداوند گناهان گذشته و آینده

 

تو را بخشیده است؟ حضرت فرمود: آیا بنده ی شاکری نباشم؟        

 

هر نعمتی بزرگ یا کوچک که خداوند به بنده خود عطا کند و او بگوید:الحمدالله و از عهده ی شکر آن نعمت

 

بر آمده است. 

 

اگر توفیق شکر به کسی عطا شد نعمتش افزون میشود.

 

 هر که قلبا قدر شناس نعمتها باشد شکر آنها را بجای آورده است.یعنی نعمت دهنده را بشناسد و ارزش

 

نعمتها را بداند.

 

      

 

نوشته شده توسط نگاه منتظر در پنجشنبه بیست و یکم تیر 1386 ساعت 16:47 موضوع مطالب مذهبی | لینک ثابت

در برابر الطاف الهی چه باید کرد؟

 

 

خداوند از بشر،این مخلوق با عظمت که در خلقتش «تبارک الله» فرمود، انتظارات و خواسته هایی در حد توان و قدرت او دارد.«خداوند هیچ کس را تکلیف نکند،مگر

 

به قدر توانایی اش».(بقره،286). این انتظارات در تمام ابعاد زندگی انسان ،چه فردی ،چه اجتماعی، چه اقتصادی،پراکنده اند و برای هر کدام از آنها دستور العملی  

 

خاص به وسیله رسولان فرستاده شده است،که از با ارزشترین نعمات الهی است و جای شکر بسیار دارد.زیرا وقتی وظایف ما این گونه در تمام زندگی جاری است،

 

و انجام هر کاری باید به صورتی باشد که موجبات رضایت پروردگار را فراهم نماید،می طلبد که برای هر فعلی،دستورالعملی خاص از جانب حق آورده شود.

 

با این وصف، انسان می تواند تمام اعمالش را عبادت و بندگی پروردگار قرار دهد و در این مسیر، خود را به مدارج بالای ایمان و قرب الی الله برساند. حال اگر بخواهیم

 

چنین باشیم، باید برنامۀ اعمال خود را بدانیم. در غیر این صورت، با وجود وسوسه های شیطان و نفس اماره نمی توانیم این مسیر پر فراز و نشیب را طی کنیم.

 

اینکه خداوند می فرماید:«بگو آیا آن کسانی که می دانند با آنهایی که نمی دانند مساوی اند»؛شاید از این جهت است که تا انسان ارزش دانستن را نداند و به دنبال

 

آن،نرود و شناخت پیدا نکند،نمی تواند به وظیفه اش عمل نماید.آری،انسان باید با فهمیدن ارزش علم و آموختن و به عمل در آوردن آن،خود را روز به روز به مقصود اصلی

 

که همانا رضایت پروردگار است،نزدیک و نزدیکتر نماید،تا با لطف آن حضرت ،در زمرۀ غافلان قرار نگیرد.             

 

 

نوشته شده توسط نگاه منتظر در شنبه نهم تیر 1386 ساعت 13:17 موضوع مطالب مذهبی | لینک ثابت

جبل النُّور= غار حرا (مهبط وحی خداوندی)

 

«اِقرَا باسمِ رَبِّکَ اَلَّذی خَلَقَ الِنسان مِن عَلَقٍ، اِقرا وَ رَبُّکَ الاَکرَمُ اَلَّذی عَلَّمَ بِالقَلَمِ، عَلَّمَ النسانَ ما لَم یَعلَم».«سوره علق».

 

-بخوان به نام پروردگاری که انسان را از نطفه بسته آفرید،بخوان و پروردگار تو کریم تر است که به قلم آموخت و انسان را به  آنچه نمی دانست آموخت.-

 

 

کوه نور مهبط جبرئیل امین(ع) و محل نزول وحی خداوندی است.در شب 27 ماه رجب(برابر با 610 میلادی) جبرئیل(ع) برسینه این کوه بر پیامبر(ص) ظاهر و با ابلاغ سوره علق، آغاز رسالت

 

آن پیامبر عظیم الشان و بهترین خلق خداوند تبارک و تعالی را اعلان کرد.کوه نور که در 4 کیلو متری شمال شرقی شهر مکه و کنار راه «منی» به «عرفات» بوده، اکنون به علت گسترش مکه

 

در داخل شهر قرار گرفته است. این کوه در تورات، «جبل فاران» نامیده شده و نزد مردم محلی به «جبل النور» معروف است. شکل آن مخروطی، و مستقل از سایر کوهها است که شهر مکه

 

بر دامنه آن واقع شده است.«غار حرا» در بالاترین نقطه این کوه قرار دترد و به آن جلوه و فضیلت دیگری بخشیده و آن را به عنوان یکی از کوههای بسیار مهم و با فضیلت مکه مطرح ساخته

 

است. ارتفاع دهانه غار حرا به اندازهای است که شخص متوسط القامه به راحتی می تواند از آن عبور کند و یا در آن جا به نماز بایستد. از عجایب این غار این که انتهای آن کاملا به سوی

 

مسجدالحرام و دهانه آن تقریبا به سمت بیت المقدس است. داخل آن از هنگام طلوع تا غروب آفتاب روشن و علاوه بر این، گرمای سوزان را به درون آن راهی نیست؛ لذا معتکف در این غار

 

احساس گرما و ناراحتی نمی کند. در هر حال چنانکه بعضی گفته اند این غار به مدت 3 تا 15 سال قبل از بعثت رسول خدا(ص) محل اعتکاف، عبادت،شب زنده داری و تهجد ایشان بوده

 

است.رسول اکرم تمام مدت ماه مبارک رمضان را در این غار به اعتکاف و عبادت مشغول بوده اند. و چندین شبانه روز از ماههای دیگر را نیز در آن به تفکر و خود سازی و عبادت می پرداختند.

 

در ایام اعتکاف،در ایام اعتکاف همسر وفادار ایشان، حضرت خدیجه مونس و غم خوار پیامبر بوده و از صخره های صعب و دشوار این کوه بالا رفته و برای رسول خدا (ص) آب و غذا میبرده است.

 

روزی جبرئیل(ع) پیامبر(ص) را از خدیجه (س) و نوع غذایی که برای او می آورد خبر داد و از او خواست سلام خداوند را به خدیجه ابلاغ کند.با توجه به فاصله طولانی راه غار و سختی و صعوبت

 

آن که حداقل یک ساعت پیاده روی از پایین تا کنار غار نیاز است. میزان فدا کاری و شهامت آن بانوی بزرگوار و ایثار او در راه خداوند آشکار میگردد.امام علی(ع) از کسانی است که شاهد

 

اعتکاف پیامبر در این غار بوده است. از خدیجه(س) روایت کرده اند که پیامبر(ص) در ابتدا قبل از نزول وحی رویاهای صادقانه ای می دید و بیشتر به گوشه نشینی و خلوت پرداخته و به غار حرا

 

می رفتند تا آنکه ناگهان در غار حرا وحی بر ایشان نازل شد. رسول خدا با حالتی آشفته به منزل آمد و از واقعه سخن گفتند. نشانه های آنچه که دیده بودند برای «ورقه بن نوفل» گفته شد و او تصدیق کرد که به

خدا سوگند  او پیامبر این امت است.  

                       

 

 

نوشته شده توسط نگاه منتظر در شنبه نوزدهم خرداد 1386 ساعت 16:59 موضوع مطالب مذهبی | لینک ثابت

مراد از عبادت چیست؟

 

مخلوقاتی که خداوند را عبادت می کنند کم نیستند.در نظام آفرینش موجوداتی هستند که کارشان فقط عبادت است؛مثلا ملائک همواره در رکوعند و سجود و قعود، و غیر از این هیچ کاری نمیکنند و نمی توانند

 

 هم بکنند! همچنین اشیاء نیز «ضمن اینکه در اختیار انسانند» مشغول عبادت پروردگار هستند. پس با وجود این همه عبادت کننده، معلوم می شودکه مسلما عبادت انسان از گونه عبادت آنان نیست،بلکه

 

بسیار فراتر از آن است. زیرا آنچه از عبادت دیگر مخلوقات در می یابیم، این است که عبادت آنها فراتر از یکی دو عمل و وظیفه مشخص نیست.ولی اعمال انسان در یکی دو عمل، خلاصه نمی شود، بلکه تمام

 

 افعال و کردار انسان و تمام ابعاد زندگی او را فرا می گیرد.تمام اعمال،کردار،رفتار و لذات انسان، باید در مسیر عبادت و بندگی خداوند باشد. اگر رفتار و کردار ما رنگ عبادت بگیرد،می توانیم به آستان حضرت

 

 دوست،تقرب جوییم و شخصیت انسانی خود را ثابت کنیم. و بنگریم که اعمال ما تا چه اندازه مورد رضای

 خداوند است.  

 

نوشته شده توسط نگاه منتظر در پنجشنبه هفدهم خرداد 1386 ساعت 11:36 موضوع مطالب مذهبی | لینک ثابت